Kur isha vetëm 12 vjeç, humba nënën time. Ishte një dhimbje që më rriti përpara kohe dhe një plagë që do ta mbaj gjithmonë me vete. Por ishte edhe mësimi më i madh i jetës sime: se çdo moment është i çmuar, se asgjë nuk është e sigurt, dhe se jeta nuk duhet marrë asnjëherë si e mirëqenë. Që atëherë kam nisur ta shoh botën ndryshe – çdo ditë është një dhuratë, çdo frymëmarrje është një mundësi, dhe çdo zgjedhje që bëjmë për trupin e mendjen tonë ka vlerë.
Shpesh e harrojmë se sa e brishtë është jeta. Jetojmë me mendimin se kemi kohë pafund, shtyjmë vendime, harrojmë të kujdesemi për trupin dhe shpirtin tonë, dhe e gjejmë veten duke thënë “do filloj nesër”. Por nëse nesër dikush do të na thoshte se kemi një sëmundje të rëndë, si do silleshim? A do vazhdonim njësoj?
Trupi ynë është shtëpia ku jetojmë gjithë jetën. E megjithatë, shpesh sillemi me të sikur është një makineri që mund ta përdorim pa fund, pa mirëmbajtje, pa dashuri. Shkojmë pas shijeve të shpejta, pas komoditetit, dhe harrojmë se çdo kafshatë është një investim ose një borxh që po i marrim shëndetit tonë.
Nëse nesër do të na thoshin se kemi një diagnozë të rëndë, gjëja e parë që do bënim është të ndryshonim mënyrën si ushqehemi. Do kërkonim ushqime të freskëta, të pastra, pa kimikate, të ngrohta për trupin dhe shpirtin. Do e shihnim çdo vakt si një shans për të ndihmuar trupin tonë, jo për ta dëmtuar.
Sa shpesh e shpenzojmë kohën duke u ankuar për punë, duke scrolluar pa fund, duke harruar të jemi prezentë me ata që duam? E nesër, po të na thonin që na kanë mbetur pak ditë të numëruara, do donim vetëm një shans të jetonim më me kujdes. Do shijonim kafenë ndryshe, do ecnim më gjatë në natyrë, do përqafonim më fort fëmijët tanë, do falnim më lehtë, do qeshnim më shpesh.
Pse të presim?
Ushqyerja e shëndetshme dhe një jetë e kujdesshme nuk janë luks. Nuk janë diçka që duhet t’i mbajmë si plan rezervë për ditën kur doktori na jep një diagnozë. Janë zgjedhje që duhen bërë sot, çdo ditë, sepse trupi dhe shpirti nuk presin.
Çdo herë që zgjedhim një sallatë me perime të freskëta në vend të fast food-it, nuk po bëjmë thjesht një zgjedhje kalorike – po bëjmë një zgjedhje për jetën. Çdo herë që vendosim të eci 30 minuta në vend që të rrijmë shtrirë, nuk po humbasim kohë, po fitojmë kohë.
E vërteta është se nuk kemi asnjë garanci për nesër. Por kemi mundësinë për sot. Dhe nëse sot do të sillemi sikur kemi në duar një jetë të çmuar që mund të na ikë, atëherë çdo gjë do ndryshojë: mënyra si hamë, si jetojmë, si dashurojmë.
Ushqyerja e shëndetshme nuk është dietë. Është respekt për jetën. Jeta e kujdesshme nuk është privim. Është dhurata më e bukur që mund t’i bëjmë vetes dhe atyre që duam.
Prandaj, mos prit një diagnozë për të filluar të kujdesesh. Fillon sot. Sepse sot është e vetmja ditë që ke në dorë.